Wat is kenmerkend voor de Big Server?

Tennissers met deze spelersidentiteit trachten met hun opslag gelijk het initiatief te nemen. Regelmatig levert dat een ace op. Vaker komt er een korte return terug, zodat hij de zaak snel kan afmaken dan wel het initiatief in de rally kan nemen.

Tennissers met deze speelstijl hebben weinig drang om naar voren te gaan of aan het net te komen. Doorgaans spelen Big Servers van achteruit om de punten na enkele slagenwisselingen binnen te halen. Lange rally’s spelen deze servicespecialisten liever niet. Als hun eerste opslag loopt, zijn hun servicegames lastig te breaken.

Sterke punten

De Big Server legt gelijk veel druk bij de tegenstander als de eerste opslag goed doorkomt. De ontvanger weet dat hij weinig kansen krijgt bij zo’n service en voelt extra spanning als die mogelijkheid zich wél voordoet. Een mentaal voordeel voor dit type speler. Op snelle ondergronden (de grasbanen van Wimbledon, het snelle hardcourt van de US Open) komt deze speelstijl extra goed tot zijn recht. De bal blijft lager en schiet bovendien flink door. Dit maakt retourneren buitengewoon lastig.

Zwakke punten

De keerzijde van deze speelstijl is de kwetsbaarheid van de Big Server als de opslag niet loopt. In dat geval ontstaan er meer rally’s en moeten tennissers met deze spelersidentiteit vertrouwen op onderdelen die zij wat minder beheersen.

Spelers met een sterke return kunnen dat probleem vergroten. Als zij de meeste eerste opslagen goed terugbrengen of druk kunnen zetten op de tweede service, moet de Big Server de punten uit de rally’s zien te halen. Geen eenvoudige opgave.

Op gravelbanen (van o.a. Roland Garros) heeft de Big Server minder voordeel bij het opslaan. Tegenstanders hebben na de service meer reactietijd om de bal in het spel te houden en hebben meer mogelijkheden om hun eigen spel te spelen.

Een Big Server uit het toptennis

Een aansprekend voorbeeld van de Big Server was ‘Boom Boom’ Boris Becker, die met deze manier van spelen drie keer Wimbledon won. Mark Philippoussis leunde ook sterk op de eerste opslag. De hardste tennis service ooit staat op naam van de Australiër Sam Groth, die in 2012 een ongelooflijke snelheid van 263,4 km/u liet noteren.